یک بار ٬برای آزادی
بسیاری بر این باورند که تحریمها فشار حداکثری را بر حکومت ملاها اعمال خواهد کرد و انها دو راه بیشتر ندارند یا به خواست امریکا تن در دهند و 12شرط +1 انها را بپذیرند یا منتظر فروپاشی اقتصادی و سیاسی در آینده باشند در هر دوحالت حکومت به معنای امروزی باقی نخواهد ماند واز سوی دیگر ملاها به دنبال گذر از این بحران تا پایان رئیس جمهوری ترامپ هستند و پایان ریاست وی بر کاخ سفید را حلال مشکلات خود میبینند
پیشبینی اینکه در آینده چه رخ خواهد داد سخت است ٬ شاید گرانی و گرسنگی سبب طغیان مردم شود و نظام را ساقط کنند و یا اینکه امریکا به کمتر از دوازده شرط رازی شود و جمهوری اسلامی آن شروط را بپذیرد و تحریمها برداشته شود و یا ملاها به قول خودشان از این پیچ خطرناک عبور کنند
اگر به سال ۵۷ بر گردیم میبینیم که مردم برای رسیدن به یک حکومت اسلامی انقلاب کردند ٬ انقلابی که نه تنها اسلامی نبود بلکه به یک دیکتاتوری منتهی شد و تا به امروز حکومت در دست انقلابیون قبضه شده است و زندانی به وسعت جغرافیای ایران برای ملت ساخته اند اما بعد از گذشت نزدیک به چهل سال این بار گرانی و گرسنگی قرار است مردم را به خیابانها بکشاند وسبب تغییرات شود
و اگر تحریمها بر داشته شوند دیگر مشکل این مردم حل شده است و دیگر قرار نیست اتفاقی بیفتد
هر چند گرانی و گرسنگی قابل تحمل نیست و برای ادمه زندگی با شکم گرسنه نمیتوان به حیات ادامه داد
اما مشکل این ملت تنها گرسنگی است؟ و اگر این مشکل حل شود تمام مشکلات حل شده است ٬
ایا باید تا به ابد زیر سایه این حکومت دیکتاتور بود
ایا ارزش نان بیشتر از آزادیست که مردم حاضرند برای ان به خیابانها بیایند ولی حاضر نیستند برای آزادی تکانی به خود دهند
ای کاش نان و آزادی را با هم فریاد می زدند نه اینکه هدفشان تنها رسیدن به نان و سیری شکم باشد
نان بدون آزادی ارزش ندارد و بلعکس٬ این دو مکمل هم هستند
ملتی که برای آزادی شورش نکند به آزادی نخواهد رسید و سر انجام ان دیکتاتوری خواهد بود
انگار بدبختی و فلاکت نمیخواهد رخت از این مردم بر بکند و میخواد برای همیشه همدم انها باشد
این حکومت سالهاست که مشروعیت خود را از دست داده است اما امروز میخواهد این گونه به مردم و جامعه جهانی القا کند که تنها مشکل این مردم گرانی است که مسوب ان هم امریکاست هر چند مسوب تحریمها و گرانی و گرسنگی امروز مردم حکومت جمهوری اسلامیست و دخالتها و شرورتهای انها در منطقه کار را به امروز کشانده است که مردم محتاج نان شب باشند و بسیاری به خاطر فقر دست به خود کشی بزنند و در صورت ادامه این حکومت وضع وخیم تر خواهد شد و به مانند باتلاقی در بدبختی و فلاکت فرو خواهند رفت
این روزها٬ روزهای سختی برای ملت ایران است اگر هوشیار و آگاه نباشند و در آینده انقلابی رخ دهد ٬ این انقلاب نیز به آزادی نخواهد رسید و انقلاب گرسنگان نام خواهد گرفت نه انقلاب برای آزادی
انها باید در شرایط کنونی جدا از نان برای آزادی و کنار زدن دیکتاتوری به به پا خیزند و این پیام را به جهانیان علل خصوص امریکا بدهند که حتی با کنار گذاشتن تحریمها انها این حکومت را تحمل نخواهند کرد و تا رسیدن به ازادی از مبارزه دست نخواهند کشید .
پیشبینی اینکه در آینده چه رخ خواهد داد سخت است ٬ شاید گرانی و گرسنگی سبب طغیان مردم شود و نظام را ساقط کنند و یا اینکه امریکا به کمتر از دوازده شرط رازی شود و جمهوری اسلامی آن شروط را بپذیرد و تحریمها برداشته شود و یا ملاها به قول خودشان از این پیچ خطرناک عبور کنند
اگر به سال ۵۷ بر گردیم میبینیم که مردم برای رسیدن به یک حکومت اسلامی انقلاب کردند ٬ انقلابی که نه تنها اسلامی نبود بلکه به یک دیکتاتوری منتهی شد و تا به امروز حکومت در دست انقلابیون قبضه شده است و زندانی به وسعت جغرافیای ایران برای ملت ساخته اند اما بعد از گذشت نزدیک به چهل سال این بار گرانی و گرسنگی قرار است مردم را به خیابانها بکشاند وسبب تغییرات شود
و اگر تحریمها بر داشته شوند دیگر مشکل این مردم حل شده است و دیگر قرار نیست اتفاقی بیفتد
هر چند گرانی و گرسنگی قابل تحمل نیست و برای ادمه زندگی با شکم گرسنه نمیتوان به حیات ادامه داد
اما مشکل این ملت تنها گرسنگی است؟ و اگر این مشکل حل شود تمام مشکلات حل شده است ٬
ایا باید تا به ابد زیر سایه این حکومت دیکتاتور بود
ایا ارزش نان بیشتر از آزادیست که مردم حاضرند برای ان به خیابانها بیایند ولی حاضر نیستند برای آزادی تکانی به خود دهند
ای کاش نان و آزادی را با هم فریاد می زدند نه اینکه هدفشان تنها رسیدن به نان و سیری شکم باشد
نان بدون آزادی ارزش ندارد و بلعکس٬ این دو مکمل هم هستند
ملتی که برای آزادی شورش نکند به آزادی نخواهد رسید و سر انجام ان دیکتاتوری خواهد بود
انگار بدبختی و فلاکت نمیخواهد رخت از این مردم بر بکند و میخواد برای همیشه همدم انها باشد
این حکومت سالهاست که مشروعیت خود را از دست داده است اما امروز میخواهد این گونه به مردم و جامعه جهانی القا کند که تنها مشکل این مردم گرانی است که مسوب ان هم امریکاست هر چند مسوب تحریمها و گرانی و گرسنگی امروز مردم حکومت جمهوری اسلامیست و دخالتها و شرورتهای انها در منطقه کار را به امروز کشانده است که مردم محتاج نان شب باشند و بسیاری به خاطر فقر دست به خود کشی بزنند و در صورت ادامه این حکومت وضع وخیم تر خواهد شد و به مانند باتلاقی در بدبختی و فلاکت فرو خواهند رفت
این روزها٬ روزهای سختی برای ملت ایران است اگر هوشیار و آگاه نباشند و در آینده انقلابی رخ دهد ٬ این انقلاب نیز به آزادی نخواهد رسید و انقلاب گرسنگان نام خواهد گرفت نه انقلاب برای آزادی
انها باید در شرایط کنونی جدا از نان برای آزادی و کنار زدن دیکتاتوری به به پا خیزند و این پیام را به جهانیان علل خصوص امریکا بدهند که حتی با کنار گذاشتن تحریمها انها این حکومت را تحمل نخواهند کرد و تا رسیدن به ازادی از مبارزه دست نخواهند کشید .
نظرات
ارسال یک نظر