اشتباهات ادبی قرآن ۱

On: فوریه 7, 2017 By: دکتر م.روشنگر

برای پی بردن به اینکه آیا قرآن کلام خداست و یا اینکه کتابی غیر زمینی است لازم است که این کتاب هیچ ایراد و اشتباهی نداشته باشد.
اما همانطور که در مطالب قبلی این بخش به آن اشاره کردیم, این کتاب دارای ایرادات زیادی است که در این نوشتار به نمونه ای از این ایرادات اشاره میکنیم.

الف: قرآن یک بار و در آیه ۲۰ از سوره مومنون, واژه‌ی طور سینا را به کار برده است:
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْآكِلِينَ (مؤمنون/۲۰)
ترجمه: و از طور سينا درختى برمى ‏آيد كه روغن و نان خورشى براى خورندگان است.
اما برای اینکه این کلمه با کلمات تین و امین, سجع داشته باشد، به جای کلمه سینا, از کلمه سینین, استفاده شده است که از نظر ادبی کاملا اشتباه است. توجه بفرمایید: وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ وَطُورِ سِينِينَ وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ.
در واقع چیزی به نام طور سینین وجود ندارد و تنها برای رعایت قافیه این کلمه به کار رفته است و صد البته مفسرین قرآن نیز در اینباره دچار تناقض گوئی های شدیدی شده اند, به عنوان مثالطبری که از بزرگترین مفسرین اولیه قرآن میباشد می‌گوید که این لهجه حبشی و به معنی نیکوست.
متن عربی: عن عكرمه فی قوله و طور سينين قال: هو الحسن و هي لغه الحبشه.
اما قرطبی نیز که از مفسرین بزرگ اولیه هست در این مورد می‌گوید: کلمه سینین, یک واژه‌ای است سریانی و به معنی مبارک میباشد.
متن عربی: عن مجاهد “وطور” قال: جبل سينين قال: مبارک بالسريانیه
امام فخر رازی در تفسیر الکبیرش علاوه بر آوردن هر دو روایت بالا، روایت سومی نیز آورده که می‎‎گوید به معنی کوهی است که درختان زیادی دارد.
متن عربی: ابن عباس فی روایه عكرمه الطور الجبل و سينين الحسن بلغه الحبشة، و قال مجاهد: سينين المبارک و قال الكلبي: هو الجبل المشجر ذو الشجره
ب: این اشتباه قرآن یکبار دیگر نیز و در مورد کلمه الیاس تکرار شده است که به آن میپردازیم.
سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ (صافات/۱۳۰) ترجمه: درود بر ال ياسین.
که منظور الیاس است، ولی اگر الیاس گفته می‌شد سجع جملاتش به هم می‌ریخت. در واقع برای رعایت قافیه این کلمه را بدین صورت استفاده کرده است.
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ (صافات/۱۲۳)…. إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (صافات/۱۲۸) وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ (صافات/۱۲۹) سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ (صافات/۱۳۰) إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ (صافات/۱۳۱) إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (صافات/۱۳۲)
در آیات پیش و پس از این، همگی ضمیر مفردی به کار برده شده که به الیاس بر می‌گردد و یا عکس حالت پیش، در آنجا به خاطر سجع، کلمه را خراب کرد و اینجا برای درست کردن سجع، مفهوم جمله را خراب می‌کند. در این آیات کلمات مرسلین – مخلصین – آخرین – ال یاسین – المحسنین و المومنین هم قافیه هستند. نویسنده خوب این است که یکی را فدای دیگری نکند و هر دو را داشته باشد که در موردی که ذکر شد این موضوع رعایت نشده است.
ج: حال به این آیات توجه بفرمایید:

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ (بروج/۱۷) فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ (بروج/۱۸)
ترجمه: آيا حديث سپاهيان بر توآمد؟ (سپاهیان) فرعون و ثمود.
بازهم قرآن در اینجا برای درست کردن سجع جمله، مفهوم را خراب کرده است. گفته آیا به شما خبر سپاهیان ثمود آمد؟ در صورتی که اولا ثمود نام قومی تاریخی است و فرعون نام فرمانروایان  امپراتوری مصر بوده است. ثانیا فرعون به دلیل فرمانروا بودن دارای جنود(سپاه ) بوده است. که به این موضوع در آیاتی از قرآن منجمله آیه ۷۸۸ سوره طه اشاره شده است. فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ (طه/۷۸)
اما جنود و سپاه قوم ثمود در کجای قرآن آورده شده است؟ پاسخ به این سوال منفی است، زیرا در هیچ جایی از قرآن و حتی روایات نمی از سپاهی از قوم اشاره نشده است و این نیز یکی از آن ایراداتی است که در این نوشتار به آن اشاره کردیم.
با توجه به موردی که ذکر شد و مورد مشابهی که در قرآن وجود دارد به راحتی میتوان به این موضوع پی برد که این کتاب با تمامی این ایرادات نمیتواند کتابی فرازمینی و از سوی خدا باشد.